{"id":63,"date":"2014-02-02T23:00:00","date_gmt":"2014-02-02T22:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/acc.wereldkundig.nl\/persberichtenrotterdam\/persberichten\/problematiek-verborgen-vrouwen-in-rotterdam-beter-in-beeld\/"},"modified":"2014-02-02T23:00:00","modified_gmt":"2014-02-02T22:00:00","slug":"problematiek-verborgen-vrouwen-in-rotterdam-beter-in-beeld","status":"publish","type":"wk_press_release","link":"https:\/\/acc.wereldkundig.nl\/persberichtenrotterdam\/persberichten\/problematiek-verborgen-vrouwen-in-rotterdam-beter-in-beeld\/","title":{"rendered":"Problematiek verborgen vrouwen in Rotterdam beter in beeld"},"content":{"rendered":"

<\/strong><\/p>\n

\n

\n\tTijdens de bijeenkomst ‘InZicht’ is maandag 3 februari gesproken over de problematiek van verborgen vrouwen in Rotterdam. Verborgen vrouwen leiden onder dwang een geïsoleerd bestaan, onzichtbaar voor de buitenwereld. Om vrouwen in deze omstandigheden beter te bereiken en te helpen is de gemeente het project InZicht in Delfshaven gestart.<\/p>\n<\/div>\n

\n

\n\tWethouder Korrie Louwes (participatie): “Cultuur en schadelijke tradities spelen een dominante rol bij deze problematiek. Vrouwen durven vaak niet om hulp te vragen omdat opvoeding, religie en eerkwesties hen daarvan weerhouden. Dit komt overeen met de positie van veel Hindostaanse vrouwen die een ondergeschikt bestaan leiden zoals blijkt uit het rapport ‘Eer en partnergeweld onder Hindostanen’ dat onlangs verschenen is.”<\/p>\n

\n\tOgen en oren van de wijk<\/strong>
\n\tIn het kader van InZicht zijn sleutelpersonen uit verschillende etnische groepen getraind om de signalen van verborgen vrouwen te herkennen. Dit zijn vrijwilligers en sleutelpersonen van Kenniscentrum Emancipatie Dona Daria en Zowel, een organisatie voor maatschappelijke dienstverlening. Signalen zijn bijvoorbeeld dat vrouwen nauwelijks of nooit alleen buiten komen, gedwongen inwonen bij (schoonfamilie en buurtcontacten vermijden.<\/p>\n

\n\tHet project InZicht in Delfshaven maakt duidelijk dat in Rotterdam vele vrouwen in verborgenheid leven. Hoe bereiken wij deze vrouwen? Hoe zijn zij te helpen? Tijdens de pilot in Delfshaven hebben sleutelfiguren en professionals in de periode oktober 2013 tot februari 2014 dertien signalen ontvangen die wijzen op een leven in gedwongen isolement. Bij de aanpak van huiselijk geweld en bij instellingen voor maatschappelijke dienstverlening in Delfshaven zijn tijdens de pilot al 40 casussen met kenmerken van onvrijwillige verborgenheid naar voren gekomen.<\/p>\n

\n\tGezien de korte looptijd en beperkte omvang van het project is de verwachting dat nog meer vrouwen in deze situatie verkeren. De pilot InZicht biedt de professionals (van huisartsen tot docenten) nieuwe inzichten zodat ze beter kunnen handelen op deze signalen. Het aantal signalen zet ook aan tot intensivering van aandacht voor verborgen vrouwen.<\/p>\n

\n\tProfessionals alert op signalen<\/strong>
\n\t“Zelforganisaties en sleutelpersonen, die vanuit hun netwerk in de wijk signalen kunnen opvangen, zijn belangrijk om deze vrouwen te signaleren en de eerste hulp te bieden met een cultuur-sensitieve aanpak. Vanuit zorg, onderwijs, welzijn en hulpverlening zullen we blijvend alert moeten zijn. Signalen van onvrijwillig sociaal isolement moeten daarom structureel op het netvlies van hulpverleners komen te staan,” zegt Louwes. “Met de pilot InZicht in Delfshaven doen we hier ervaring mee op. Daarnaast is het bespreekbaar maken van thema’s als gendergelijkheid, seksualiteit, kuisheidsregels en opvoeding belangrijk. Met name onder de nieuwe generatie.”<\/p>\n

\n\tEergerelateerd geweld binnen Hindostaanse gemeenschap<\/strong>
\n\tEen van de workshops tijdens de bijeenkomst behandelde het rapport ‘Eer en partnergeweld onder Hindostanen’, een studie uitgevoerd door de gemeente Rotterdam in samenwerking met het Verwey-Jonker instituut. Samen met de resultaten van InZicht vormt dit rapport een aanzet om huiselijk geweld en vrouwenonderdrukking meer bespreekbaar te maken.<\/p>\n<\/div>\n

\n